Je wil je verhaal kwijt, maar de ander kan alleen maar advies geven of zijn/haar verhaal ervan maken.

Hoogst irritant maar voor velen zeer herkenbaar.

Deze keer zou ik graag een gedicht willen delen.

Een gedicht over luisteren van Leo Buscaglia.

Als ik je vraag naar mij te luisteren
En jij begint mij adviezen te geven,
Dan doe je niet wat ik vraag.

Als ik je vraag naar mij te luisteren
En jij begint mij te vertellen
Waarom ik iets niet zo moet voelen
Als ik het voel,
Dan neem jij mijn gevoelens niet serieus.

Als ik je vraag naar mij te luisteren
En jij denkt dat je iets moet doen
Om mijn probleem op te lossen,
Dan laat je mij in de steek,
Hoe vreemd dat ook mag lijken.

Misschien is dat de reden waarom
Voor sommige mensen bidden werkt,
Omdat een God niets terugzegt en
Hij geen adviezen geeft of
Probeert om dingen voor je te regelen.
Hij luistert alleen maar en vertrouwt erop
Dat je er zelf wel uitkomt.

Dus, alsjeblieft,
Luister alleen maar naar me
En probeer me te begrijpen.
En als je wilt praten,
Wacht dan even, en ik beloof je
Dat ik op mijn beurt naar jou zal luisteren.

Leo Buscaglia